# La Viva Bombino

А А Аливердиев

"Bonkora vorto plaĉas eĉ por kato" (popola saĝo)

“Ĉu vi estas la kalumnia viva bombo?”

“Ĝuste”

“Kial vi ne eksplodis tuj?”

“Neniu punkto. Vi iras nenien. Malbenita vi! Kial vi ne elektis alian manieron ?! ”

“Kaj kion? ”

“Estas ĉiu sonĝo de bombo forpreni cent taĉmentojn. Poste ŝi ricevos monumenton. Kio utilas al mi, kiam vi estas sola? ”

“Mi bedaŭras. Sincere, mi estas. ”

“Forgesu ĝin. Estas bone. Ni ambaŭ estas malfeliĉaj”

“Tio estas certa. ”

“Ĉu mi eksplodos aŭ kio?”

“Atendu. Mi bezonas iom da tempo por preĝi ”

“Antaŭeniri. Mi ne repidas. ”

“Estas mirinde! Do eble diru al vi pri vi mem. Pri vi ĉiuj. Mi ŝatus scii, antaŭ ol morti, kiu estis vi, kiu atingis min en la fino. ”

“U-u-u… Mi eĉ ne scias”

“Kial vi ne sidas? Sub la cirkonstancoj, stariĝi apenaŭ estas virto. Ĉu vi fumas? ”

“Ne. Tamen mi volus provi min, se vi donas al mi unu.”

“Certe. Kien mi iras, mi ne bezonos ilin. La cigaredoj, mi volas diri. Sed, vi scias, fumado mallongigas vian vivdaŭron. ”

“Tre gracia ... Ahem, ahem... Mi ne diros, ke ĝi estas tiel bona, sed estas io en ĝi ...”

“Nu, antaŭeniru. Diru al mi. ”

“Kion vi volas scii?”

“Kiuj estis viaj padro kaj padrino? Kiel vi sukcesis fariĝi bombo? Mi ĉiuj interesiĝas. ”

“Do vi nenion scias?”

“Mi venis el alia mondo.”

“Ĝi estas videbla. Ĉiuj scias, ke vivaj bomboj havas neniun panjon, neniun paĉjon, neniun infanecon. La produkto de elfa magio. Estas domaĝo, sed kion fari? Tiel mi aperis. Kun ĉiuj nestitaj instrukcioj ...”

“...menso kaj tre bela korpo”, - la viro aldonis por ŝi.

“Dankon pro komplimento. Kaj pri la menso, ekzistas neniu maniero sen ĝi, ĉu ne? Se vi ne faras decidojn ne per menso, pli frue aŭ poste, vi estos trompita. Elfina magio ne malŝparas sin mem. ”

“Mi vidas. Sed vi nur povus meti simpla bombo.”

“Kaj se elfo pasas laŭ la vojo?” Aŭ eĉ tuta taĉmento? Poste viva bombo atendos per eksplodo ĝis la elfoj pasos. Aŭ ŝi sekvas, kien ili ordonas ŝin.

“Kiel pri dormi denove?..”

“Ekskludita”

“Domaĝe."

“Ne vere. Ĝi ne estas reala vivo en dorma reĝimo.”

“Mi komprenas.”

“Vi komprenas nenion! Kvankam via kompanio estas sufiĉe interesa. Mi eĉ ne volas eksplodi. Nu ... Jes, ĉu mi povas sidi pli proksime?.. "

“Kial ne? Bonvolu.”

“Tio estas pli bona. Aŭskultu, ĉu mi povas kisi vin?”

“Bonvolu! - la knabino enkadrigis sian vangon. - Nur ne forgesu, se mi sentas ion malĝusta, mi detonas tuj!”

“Ĉu vi volas ĉi tion?" Eksplodo, en certa senso.”

“Nu ...”

“Vi vidas. Mi ankaŭ ne volas. Do, ni faligu ĉi tiujn reciprokajn minacojn. Ni provu ne ombri la finajn horojn.”

“Nu, ĉu vi kisu min, aŭ mi devas sidi ĉi tie ĝis la nokto?”

“Sincere parolante mi ne havus obĵetojn pri tio. Ne, ne koleru, mia altvalora!”


Tenere tenante la knabinon li kisis ŝin. Ŝia vango, la lipoj, poste pli kaj pli.


“Kiel vi nomis min? ”

“Mia altvalora ... Pardonu ... ”

“Ne, nenio. Dankon! Mi neniam atendis, ke iu nomos min tiel. Precipe la malamiko. Kisu min denove. ”


LA KURTENO

“Ĝi estis la sola maniero neutraligi bombon. Ĉu vi konas tiajn insektojn, abelojn?”

“Jes kompreneble. Ili faras mielon el floro nektaro. ”

“Abeloj, kiuj kolektas nektaron, estas knabinoj, kiuj havas ĉi tion ... vi komprenas min! ... ĉi tiu afero fariĝas pikadon. Abeloj, kiuj kolektas nektaron, estas knabinoj, kiuj havas ĉi tion ... vi komprenas min! ... ĉi tiu afero fariĝas pikadon. Tiel laboranta abelo ne povas fariĝi normala knabino, sed viva bombo povas.”

“Mi komprenas vin, mia altvalora. Sed kiel elfoj havas tian eraron, kun sia tuta magio?”

“Ne estas eraro. Ĝi estas la Amo. Ĉu vi pensas, ke mi donus min al vi alie? Kaj amo, ŝajnas, estas eĉ pli forta ol magio. Kvankam la elfoj ankoraŭ ne scias ĉi tion.”


Li karesis ŝin harojn milde. Hodiaŭ li certe nenion diros al ŝi pri la gildo de sapeistoj.